M’n laatste logje is alweer van zo’n drie weken geleden, dus hoog tijd voor een update!
M’n dagen zijn gevuld met muziek, zwemmen en lezen. Vandaag ook even wezen zwemmen, voor het eerst weer sinds zaterdag (kon begin vd week niet zwemmen, vanwege het fijne maandelijkse probleempje…). Maar goed, vandaag kon het weer 
De begeleiding via het pgb verloopt ook goed. Ze helpt me met dingen hier in het huishouden die altijd zijn blijven liggen… We hebben de badkamer een keer aangepakt en nu al een paar keer bezig in de keuken (koelkast, kastjes etc.). Deze week moest ik van haar proberen om een keer te stofzuigen en te dweilen, dus dat heb ik zondag gedaan.
Verder is afgelopen maandag m’n altblokfluit weer bezorgd, die was opgestuurd naar Duitsland voor reparatie… Ik heb nog niet uitgeprobeerd hoe ‘ie nu speelt… Maar goed, morgen heb ik toch weer les
Gisteren is m’n casemanager geweest. Besproken hoe het nu gaat, ja, het gaat wel goed. Ze dacht dat ik mezelf weer gesneden had, stond een kras op m’n arm… Zal één vd katten wel gedaan hebben, want ik heb sinds ik terug ben van de paaz niet meer gesneden…
Volgende keer ga ik weer naar haar toe, want dan moeten we een nieuw behandelplan op gaan stellen…
Verder heb ik het nog met haar gehad over wat diegene vh vrijwilligerswerk zei. En m’n cm dacht juist dat ik beter geen spw of sph of iets dergelijks kon gaan doen, omdat ik dan de problemen van anderen niet goed los kan laten… Nou ja, ik wacht eerst nog de meeloopdag af (als het goed is ergens in april) en dan maak ik een keuze wat ik wil gaan doen… Ik vind het toch moeilijk, ik zie op tegen reizen en vroeg uit m’n bed moeten…
Verder ben ik gistermiddag met m’n overbuurvrouw en kind naar de stad geweest. Lekker rondgelopen en kleren gekeken (niets gekocht qua kleding), ook nog even langs de pipoos, daar heb ik nog wat knutselspullen gekocht.
Vorige week woensdag ben ik met m’n moeder naar de tentoonstelling "met mij alles goed" geweest, die is nu hier in de buurt. Het was niet zo groot, je was er zo doorheen, maar het was wel indrukwekkend. Het zijn allemaal kunstwerken geïnspireerd door zelfbeschadiging. Zo was er ook een soort scherm, waar allemaal van die ijzeren naamplaatjes aanhingen en op elk plaatje stond een uitspraak over zelfbeschadiging, uitspraken van cliënten en hulpverleners.
M’n ouders zijn weer terug uit Curaçao en hebben het goed gehad. Ze hebben dus ook hun duikbrevet gehaald en zijn nu ook lid van een duikvereniging hier in de stad, dus ze hebben de smaak te pakken 
Vorige week is het accordeonensemble weer begonnen, dus dat heb ik nu op donderdagavond weer erbij. Leuk!
Het vrijwilligerswerk gaat ook gewoon door. Degene die me altijd afloste, moet stoppen van d’r ouders, omdat ze voor teveel vakken onvoldoende staat… (ze zit in haar examenjaar). Vorige week was ik er al om één uur, want er zijn nieuwe leerlingen bij, dus de lessen beginnen eerder. Toen ben ik gebleven tot vijf uur (van vier tot vijf met twee meiden vd cello geoefend), maar daarna was ik helemaal kapot. Dus ik heb degene die het vrijwilligerswerk organiseert al gemaild dat het gewoon teveel was en totdat ze iemand anders gevonden heeft, lost zij me op vrijdag af. Ook kan ik later beginnen, dan moeten ze de eerste twee lessen maar zonder mij doen.
Vanochtend weer accordeonles gehad, dat ging wel goed, was leuk En vanmiddag naar zangles geweest, ik had wind tegen, heb er ruim drie kwartier over gedaan. En toen bleek ik nog veel te vroeg te zijn… In m’n agenda stond twee uur, maar in de agenda van m’n docente stond half drie… Nou ja, ik had toch een puzzelboekje bij me, dus ik heb me wel vermaakt. Ben met zangles vandaag met een nieuw nummer begonnen, van Alicia Keys "A woman’s worth".
Afgelopen zondag hadden we weer koorzang bij m’n zanglerares, was ook leuk
En verder niet zoveel bijzonders, morgen weer blokfluitles. Ik moest bij een sonate van Pepusch voor de sopraan ademtekens en versieringen erbij zetten, daar ben ik dus echt zo’n ramp in. Weet nooit of ik het goed doe en vaak doe ik het helemaal verkeerd en dan voel ik me zo dom als ik aan m’n docente laat zien wat ik gedaan heb. En ook al weet ik dat ze graag wil dat ik het probeer en geeft ze er niets om als het fout is, voor mezelf voelt het toch altijd weer als falen als ik het weer fout heb gedaan… Moeilijk!
Maar goed, ik ga er weer mee stoppen, ben moe en ga denk ik maar eens naar m’n bedje toe…
O ja, afgelopen maandag heeft m’n overbuurvrouw m’n haar nog even geverfd, dus ik heb nu rood haar 
