Maandelijks Archief: mei 2011

Allereerst: wie geen behoefte heeft aan negativiteit of iets dergelijks, die kan dit maar beter niet lezen… Ik moet gewoon ergens iets kwijt en wil er niemand mee lastigvallen, dus schrijf ik het hier in de hoop dat het iets oplucht. Ik wil mensen niet lastigvallen met mijn gedachten en m'n tranen…

Dit schreef ik net voor mezelf op, maar het helpt me niet meer genoeg als ik het alleen voor mezelf opschrijf, ik wil dolgraag een arm om me heen of iemand die met me praat, maar ik vind het te eng om er zelf om te vragen…:
??
"Ik weet het allemaal niet meer. Ik weet niet wat ik moet doen, wat ik nog kxe1n doen om het beter te laten gaan, ik ben gewoon op. Ik ben zo moe, ik wil gewoon dat het leven stopt, dat ik ga slapen en niet meer wakker word. Ik kan niet meer, echt niet meer. Ik wil hulp met m'n dood en geen hulp die erop gericht is mij in leven te houden. Het is gewoon klaar. Ik wil geen gesprekken meer gericht op de toekomst, ik wil gesprekken gericht op m'n dood. Het wordt niet beter en dat zal het ook nooit worden, waarom begrijpt niemand dat toch?! Ik wou dat ik me op durfde te hangen, maar ik ben bang voor de pijn, voor de paniek. Pillen slikken lukt niet meer, na alle herinneringen aan m'n laatste poging en het overgeven. Ik zou willen dat ik iemand durfde te mailen, maar ik wil ook weer niemand lastigvallen. En het enige wat m'n hulpverleenster kan bedenken, zijn non-suxefcideafspraken en daar ben ik ook echt helemaal klaar mee."

Het gaat gewoon allemaal niet zo lekker.
Woensdagochtend had ik pianoles van m'n blokfluitdocente bij haar thuis. Ze vroeg hoe het ging en ik begon meteen te janken… Nou ja, uiteindelijk was de les wel prima. Toen vroeg ze daarna of ik nog een kopje thee wilde en hebben we nog ruim een uur zitten praten. Dat was echt heel erg fijn, gewoon heel open en eerlijk over het leven, m'n doodswens, m'n zelfmoordpogingen, m'n opnames. Ze had al via de mail aangeboden dat als ik omhoog zat, ik altijd even mocht bellen of langskomen… Echt heel erg lief. Maar ja, ik en aandacht voor mezelf vragen, dat lukt me dus vaak niet, nu ook niet. Ja, ik zou haar dolgraag willen mailen of ze morgen toevallig ergens tijd heeft, maar ik wil ook weer niemand met mijn problemen opzadelen… Het is gewoon moeilijk.

Vanmiddag blokfluitles gehad, ging wel goed en vanavond accordeonensembles, dat ging ook wel redelijk. Maar nu, ik kan alleen nog maar janken, ik weet het even niet meer, maar goed, komt wel weer, ooit.????

En ik moet nog even iets heel anders kwijt:

Heb vanochtend weer geholpen met de Nederlandse les voor buitenlanders. In hetzelfde gebouw zit o.a. ook een basisschool en iemand daar in groep 8 had blijkbaar een spreekbeurt over slangen gedaan en er was ook een man die een slang van thuis had meegenomen. Die kwam die ook even bij ons laten zien. Dat was wel heel erg gaaf (heb de slang zelf ook vastgehouden!). Maar wat ik eigenlijk even kwijt moet: die man heeft dus ook een krokodil (hoe verzin je het…) en wat doet 'ie dan? Hij gaat naar supermarkten kijkt naar advertenties waar gratis jonge katjes worden aangeboden, gaat er naartoe en zegt dat 'ie op een boerderij hier ergens in de buurt woont, neemt de katjes mee en voert ze aan z'n krokodil! O, ik was echt zxf3 ontzettend kwaad en met mij nog een aantal anderen… En dan durft die man ook nog te beweren dat 'ie geestelijk helemaal in orde is…?! Echt belachelijk! En tsja, als buurtkatten toevallig in zijn tuin komen, hebben ze ook pecht, want dan pakt de krokodil ze dus ook. En ja, als je dat niet wilt, moet je maar zorgen dat je katten niet buiten komen… Hoe asociaal kun je zijn?!

Tot zover dit logje…

Het is alweer een maand later en ondanks m'n goede voornemen om wat regelmatiger te gaan schrijven, is het nog niet echt gelukt…
Dank voor jullie reacties…

M'n ouders zijn inmiddels al twee weken op vakantie, komende zaterdag komen ze thuis en daar kijk ik wel naar uit
Heb inmiddels ook nog twee gesprekken met m'n casemanager gehad, maar dat was verder niet heel veel boeiends.

Zometeen ga ik nog met een lieve vriendin naar een concert op de muziekschool, ben benieuwd!
M'n dagen verlopen op zich wel goed, ik zwem nog steeds veel, wandel ook veel, maak muziek en lees af en toe wat. Het gaat nog steeds allemaal vrij moeizaam, maar ja, niets aan te doen.
Ik huil mezelf nog steeds regelmatig in slaap en voel me gewoon moe en verdrietig…

Maar, ik ben afgelopen week weer bij de dixebtiste geweest en ik was weer afgevallen! Ik was zxf3 blij! Mensen beginnen het nu ook aan me te zien en dat is wel heel erg fijn

Met m'n cm heb ik het verder niet over m'n doodswens en -gedachten. We hebben het over koetjes en kalfjes en dat was het wel. Ik heb ook geen zin om aan te geven dat het eigenlijk gewoon niet gaat, omdat ik geen zin heb in non-suxefcideafspraken en gedoe… Het liefst van alles zou ik echt gewoon dood zijn en als er een pil van Drion zou bestaan, zou ik 'm acuut nemen…
En ja, ik zou euthanasie willen, maar sowieso werken ze daar vanuit de ggz al niet aan mee, dus ja, waar moet je dan terecht?
Ik zoek nog vaak methoden voor zelfdoding op, maar ik wil een 'zachte' dood, gewoon rustig inslapen en niet meer wakker worden, ik wil niet eerst pijn hebben of iets dergelijks. Maar ja, de pest is nu juist dat met alle keren dat ik pillen heb geslikt en hoopte op een zachte dood, het is mislukt. Pfff… Het is vermoeiend allemaal. Ik pieker veel te veel en kan ook lang niet altijd meer vrolijk doen, m'n energie begint echt op te raken… En ik weet gewoon echt niet hoe lang ik het nog volhoud. Maar goed, voorlopig ben ik er nog wel hoor

Met zangles zijn we bezig voor de afsluiting in juni, op vaderdag. Ik weet nu ook welk nummer ik ga doen: "windmills of your mind". Dat was een titel die m'n moeder nog te binnen schoot en aangezien we een nummer moeten doen wat je vader heel erg mooi vond (of wat je aan je vader wil laten horen), is het deze geworden. De afsluiting van zangles is namelijk op vaderdag, dus vandaar dit thema/deze opdracht…

Verder een week later hebben we de afsluiting van accordeon, dus dat is ook leuk.
En op dezelfde dag dat ik afsluiting van zangles heb, moet ik begin van de middag eerst nog even blokfluiten met een aantal jongeren, dus dat is wel leuk

Gisteren ben ik nog gezellig bij een vriendin op bezoek geweest, was fijn. Lekker gekletst etc.
En verder is m'n blokfluitdocente dit jaar 40 jaar in dienst en dus gaan we daar ook nog het een en ander voor doen. Dus genoeg te doen wat dat betreft!

Maar ik ga er weer mee stoppen, moet m'n spullen nog bij elkaar zoeken, dan zometeen vriendin van de trein halen en dan concert, ben benieuwd!