Allereerst allemaal nog de beste wensen voor het nieuwe jaar!

Inmiddels is het alweer 10 januari, de kerstvakantie is afgelopen en de activiteiten zijn weer begonnen. Het valt me best wel zwaar, ik heb het gevoel nog niet echt bijgekomen te zijn, nog niet echt weer goed opgeladen te zijn om er weer tegenaan te kunnen.
Gisteravond was er weer blokfluitensemble, daarna heb ik nog een poosje met m’n docente gepraat (en ondertussen ook nog gehuild…) en daarna heb ik min of meer met haar afgesproken dat ik zou gaan kijken of ik een afspraak kan krijgen met m’n psychiater… Heb dus gisteravond m’n casemanager gemaild met de vraag of ik een afspraak met de psychiater kan krijgen… Heb er nog geen antwoord op, hoop wel dat ze nog antwoord geeft, want ik weet dat ze eigenlijk niet zo van het mailen is… Maar ik wil gewoon echt een keer met de psychiater praten, zonder iemand anders erbij, ook m’n cm niet. Bij m’n cm durf ik gewoon niet te zeggen hoe het echt gaat en daardoor ook niet bij de psychologe, want ik kan niet daar iets anders vertellen dan ik tegen m’n cm doe… (vind ik dan).

Ik wil mensen niet tot last zijn en ik wil niet dat mensen zich zorgen om mij maken… Het enige wat ik echt wil, is iets wat ik maar niet voor elkaar krijg en dat is dood. Maar ja, dat is me blijkbaar niet gegund… Het is verder echt verstand op nul, blik op oneindig en maar doorgaan en er verder niet teveel bij na proberen te denken. En eerlijk gezegd is het gewoon heel erg zwaar. Was er maar gewoon een pil van Drion beschikbaar… Ik zou ‘m echt acuut nemen. Het enige wat ik dan wel echt heel erg vind, is dat m’n kat dan alleen achter blijft… Maar verder, laat mij maar lekker doodgaan, gewoon inslapen en niet meer wakker worden…

Morgenochtend weer accordeonles, ik heb te weinig geoefend, maar we zullen wel zien hoe het gaat. Daarna zwemmen en dan weer eens bij m’n moeder langs.

Afgelopen week was m’n broer”tje” nog jarig, dus daar zijn we nog naartoe geweest, was gezellig! En 1 januari was een vriendin jarig, dus daar ben ik 2 januari langs geweest, was ook gezellig en met nog een vriendin samen toen lekker gefloten met z’n drietjes. Helaas is afgelopen week haar schoonmoeder onverwachts overleden, heel verdrietig, maar ook zo moeilijk, waarom gaan mensen dood die nog willen leven en waarom leef ik nog steeds terwijl  ik echt dood wil?!

Maar goed, ik ga stoppen en lekker tv kijken (“the devil wears prada”). Fijne week allemaal!